Afgelopen woensdag was het mijn beurt weer om Barry naar school te brengen. En aangezien ik dan een paar uur voor mezelf heb, is het voor mij een goed moment om te gaan hardlopen. Het is nog niet te warm 's ochtends, zeker de laatste weken niet.

Ik had weer geen idee waar ik heen zou gaan lopen deze keer (wel vaker niet), maar het leek me aardig om het westen eens te gaan bekijken. Mijn favoriete routes zijn richting het noorden. Deze heb ik al een paar keer gelopen en ze zijn zo'n 13-16 km lang afhankelijk van de exacte route. Het venijnige is echter dat je bij deze routes altijd eerst een km of 7 bergaf loopt. Dan denk je, he wat loopt het toch makkelijk! Maar dan ga je teruglopen en dan is het dezelfde afstand weer bergop... En dan ben je al wat moe, de zon wordt wat warmer, en er komt geen aande aan de heuveltjes bergop. Lekker afzien dus, vandaar dat het waarschijnlijk mijn favorieten zijn!

Een paar weken geleden had ik de zuidelijke route genomen. Ik was wel benieuwd of je een beetje veilig richting Kibera (de grootste sloppenwijk hier) kon lopen. Uiteindelijk (zie ook de blog van Dag 118) kwam ik een heel eind maar toen ik de sloppenwijken vlak voor me zag en het toch een erg rustige buurt was ben ik maar teruggegaan en wat andere omtrekkende bewegingen gemaakt... Toen we later de slumtour deden door Kibera zag ik dat ik toch wel wat tussendoorweggetjes had kunnen nemen, maar misschien doe ik dat nog een andere keer.

Deze keer liep ik dus naar het westen. Ik had vantevoren niet gekeken waar de wegen precies heenliepen, maar ik wist dat ergens die kant op Kawangware moest zijn, een andere grote sloppenwijk. Mijn idee was om gewoon maar lekker te gaan lopen en goed kijken of ik niet in echte achterbuurten zou komen, beetje oppassen dus! Maar toen ik aan het lopen was, kwam ik eigenlijk op een vrij drukke weg, veel mensen en veel bussen en matatu's, en het zag er allemaal heel gezellig uit, en zeker niet gevaarlijk. Na een paar km leek het me het beste om te proberen ergens bij een grote weg rechtsaf te slaan zodat ik hopelijk weer terug ging naar het centrum. Op een gegeven moment kwam ik een geasfalteerde drukke weg naar rechts tegen, de Kawangware Road. De naam deed me al vermoeden dat hij naar Kawangware liep, maar het zag er nog steeds allemaal erg druk en veilig uit, dus ik ging die weg maar eens in, ook omdat hij volgens mijn postduifgevoel de goede kant opging. Geleidelijk zag ik her en der steeds meer sloppenwijken als je van de hoofdweg af zou gaan, maar het zag er verder lekker druk uit, met veel bedrijvigheid, mensen en bussen en ik werd regelmatig vriendelijk begroet. Je ziet overigens ook genoeg mensen met mantelpakjes en dergelijke rondlopen, zeker de hoofdstraat is niet wat je je bij een sloppenwijk voorstelt.

Na een kilometer of vijf zag ik nog steeds geen einde van Kawangware, en ik wist niet zeker of ik nou terugliep of toch steeds verder van het centrum af, dus het leek me toch maar een goed idee om om te keren. Achteraf gezien had ik prima door kunnen lopen, 1 kilometer verder en ik zat weer in het betere gedeelte van Nairobi, zie ook het kaartje. Maar dat weet ik dan voor de volgende keer!