Vanochtend hebben we de bevestiging gekregen, onze documenten zijn goedgekeurd, en op 31 juli wordt de definitieve order getekend!!! Barry is nu echt "ons Barry"!

Het is allemaal nog wat onwerkelijk. Aan de ene kant besef je dat dit is waar je jaren voor bezig geweest bent, tegelijkertijd is het alleen een officiele bevestiging van het familiegevoel dat je al een half jaartje met zijn drieen hebt.

Vanmiddag gaan we het eens lekker vieren bij de Ethiopier aan de overkant, andere adoptie-ouders en bekenden zijn uitgenodigd dus dat wordt errug gezellig!

Het was trouwens wel een gedoe nog de afgelopen dagen om alle documenten bij elkaar te schrapen. Na de stressvolle afgelopen vrijdag hadden we toch al heel wat documenten van het ziekenhuis en de huisarts in Nederland weten te verzamelen. En gisteren zouden we nog wat meer documenten krijgen. Het weekend hebben we dus voor een aardig deel besteed aan het vertalen van diverse loonstrookjes en medische documenten in het engels.

Zo weet ik op dit moment de engelse vertalingen voor heffingskorting, EJU, ZVW werkgeversbijdrage, cumulatieve vakantietoeslag, voordeelregel, SV, WAO-WIA, ORT, arbeidskorting en nog veel meer . En Esther is helemaal thuis in de engelse vertaling van allerlei medische termen en enge ziekten. Dus als iemand onze expertise nog eens nodig heeft...

Tussendoor hadden we trouwens ook nog wel tijd om zowel zaterdag als zondag met wat andere adoptie-ouders alle perikelen door te nemen, wat stoom af te blazen, en wat energie opdoen voor de (destijds hopelijk) laatste inspanning om een bureaucratische ellende te overleven.

Kortom, maandag gingen we lekker uitgerust het rondje in van documenten uitprinten (ging soepel deze keer), toen naar de ambassade waar we prima medewerking kregen om een aantal belachelijke maar toch mogelijk noodzakelijke stempels op de papieren te krijgen ("copy of original, signed and stamped: the embassy", "this is a translation not done by the embassy, signed and stamped: the embassy"). Complete inspanning- en geldverkwisting, maar vooruit, alles om het maar zo spoedig mogelijk te laten verlopen.... Daarna nog even gelunched met wat andere adoptie-ouders en toen de papieren afleveren bij de advocaat, die er helaas niet zelf was dus moest er ook nog een goede begeleidende brief bij.

Vervolgens terug naar huis, waar we in de mail nog wat verbeterde nagestuurde documenten van het ziekenhuis en dokter zagen. Kortom voor de zekerheid ook nog maar snel vertaald en uitgeprint, weer naar de ambassade voor wat stempels, en opnieuw naar de advocaat. Zo blijven we lekker bezig

Maar toen hadden we alles wel gedaan wat we konden doen, en we hadden een goed gevoel over zowel onze inspanning als het resultaat. Dus in plaats van aan tafel eens lekker op de bank voor de tv met een bord bloemkoolschotel naar Bob de Bouwer zitten kijken en even nergens meer aan denken...

Bob de Bouwer is trouwens Barry zijn favoriet de laatste tijd. Zo veel zelfs dat we de beloofde sticker voor op zijn potty als hij daar zijn behoefte doet ipv in de luier, vervangen hebben door de belofte dat hij even Bob de Bouwer mag kijken als hij wat in zijn potty doet. Dat stimuleert hem kennelijk zo veel dat toen Esther gisteren op de parkeerplaats gisteren bellen aan het blazen was, hij opeens "Bob de Bouwer!!" riep, waarna hij in treinvaart naar boven spurtte en inderdaad een plasje wist te produceren. Bob is our man dus tegenwoordig!!

Tot slot willen we iedereen die ons de afgelopen maanden gevolgd en gesteund heeft hartstikke bedanken, en iedereen in Nederland hopen we over niet al te lange tijd persoonlijk te kunnen bedanken!

Groeten uit Kenya,
de familie van Opstal (exclusief Hannes en Aagje dan nog wel)