We zijn alweer ruim een maand in Nederland. En ik heb al anderhalve maand niet meer geblogd. Genoeg te vertellen dus...

De laatste weken in Nairobi waren aan de ene kant relaxed, omdat je wist dat je naar huis ging. Maar aan de andere kant ook een beetje treurig, vanwege het afscheid van verschillende mensen, en omdat we in Kenya een prima tijd hebben gehad (het begin van ons gezinnetje), en die eerste intensieve tijd zou nu voorbij zijn. Daarbij kwam nog 3 dagen geen stroom per week, afsluitingen van internet, en een drukke periode omdat we een harde deadline hadden om naar huis te gaan, maar Kenianen gewoon te laat bleven komen op afspraken .

Een grote klus was ook nog het inpakken van al onze spullen... Uiteindelijk hadden we 5 koffers/kisten van 23 kilo, 1 zak van 30 kilo, 3 zware handbagages, 2 grote laptops, een buggy en onze Barry bij elkaar verzameld voor de thuisreis...

Barry had ook wel zin om naar huis te gaan. Ook omdat hij dan weer opa en oma zou zien, Corne en Marjo, Thijmen, Jasmijn en Merel, en Enan die intussen ook in Nederland was. En natuurlijk ook nieuwe mensen, zoals andere opa en oma, Berend/Jaan/Daisy/Frank, en natuurlijk onze Hannes!!

De reis was niet alles, mede door de bijna 200 kilo bagage en een gemiste overstap in Engeland, waardoor we 8 uur later in Nederland aankwamen dan gepland... Maar de ontvangst was fantastisch! En Barry was ondanks de 24-uur durige reis, met 4 uurtjes slapen, hartstikke vrolijk en gezellig bij aankomst op Schiphol, en ook de hele avond daarna tot half 12. Toen moest hij met moeite van zijn nieuwe speelgoed getrokken worden (dank allemaal) en ging tevreden slapen in zijn nieuwe kamertje.

Ook in de weken sindsdien is Barry hartstikke vrolijk, open en sociaal. Een paar hoogtepunten:
- bij aankomst op schiphol kregen de "onbekende" opa en oma meteen een lekker kusje van Barry. En vorige week zijn we met opa en oma op safari in de Beekse Bergen geweest. Barry gezellig bij opa op de rolstoel en rijden maar!
- hij was vanaf het begin al niet echt bang voor Hannes, en ging hem al binnen enkele dagen aaien. In de auto liggen ze gezellig samen te slapen op de achterbank, en toen Hannes van de week een keer een andere hond te pakken nam (beetje dominant doen ...) vond Barry het erg mooi en riep een tijdje "Hannes is de baas!". En hij geeft Hannes ook al eten, vooral als hij het zelf niet lust (wat niet zo vaak voorkomt)
- Overigens eet hij prima en van alles: hij vindt ook spruitjes lekker, op school verbaasde hij de juffen door van de fruitschaal structureel de tomaten op te eten die de rest niet lustte. Verder hutspot, shoarma, pap, pate, bloemkoolschotel, taco's, eigenlijk alles gaat er prima in!
- Gisteren heeft Barry voor de eerste keer zelfstandig met de muis dingen gedaan op de pc: op de nijntjes website heeft hij op een xylofoon "muziek" gemaakt! Zonder hulp van papa!
- hij kan jassen en truien al redelijk zelf uittrekken
- Het poepen gaat over het algemeen ook weer in de pot (erg fijn...)
- Ik heb ook voor de eerste keer samen met Barry en Hannes gaan hardlopen: Barry in de buggy, en Hannes en ik lekker hardlopen in het park
- Barry is ook dikke vriendjes aan het worden met het buurjongetje Mika die net een paar maanden ouder is. Ze lopen gezellig bij elkaar de deur plat, spelen met elkaars speelgoed, en gaan samen de brandtrap af om te gaan spelen in de tuin
- hij praat er vrolijk op los, inclusief voltooid verleden tijd, en hele zinnetjes. En je kunt nu ook gezellig met hem bellen, waarbij hij enthousiast kan vertellen wat hij aan het doen is! Ook opa en oma stonden hiervan te kijken, tot nu toe hield hij stug zijn kop dicht bij een telefoon
- hij staat ook aardig zijn mannetje. In de Beekse Bergen waren er een paar broertjes die hem begonnen te duwen, maar hij bleef lekker rustig en ging eens lekker op een trapje zitten zodat zij niet uit een speelhok konden... .
- en vandaag was de 2e dag op school, waar hij gezellig gespeeld heeft, koekjes gebakken en gegeten heeft. Ik kwam hem volgens afspraak na een uur ophalen, maar hij vermaakte zich zo goed dat ik nog maar eerst de hond ging uitlaten voordat we hem weer naar huis meenamen.

Kortom, alles gaat prima! Intussen ben ik ook zelf weer enigszins gewend om mensen rechts te passeren, en bij het oversteken de goede kant uit te kijken... En ik ben sinds 3 weken weer fulltime aan het werk, waardoor ik Barry toch regelmatig alleen bij het ontbijt en avondeten zie... Het leven van een werkende vader...Dat is niet alles dus ik probeer regelmatig thuis te werken. Meestal kan dat wel een paar dagen per week, alhoewel ik vorige week door een crisis 5 dagen op het werk was, en in het weekend thuis aan het werk was... Alhoewel ik dat soort situaties normaal goed weet te vermijden, ontkwam ik er deze keer niet aan, maar gelukkig trok Barry het allemaal redelijk goed. Bijna iedere avond als ik thuis kom word ik door een juichende Barry, een vrolijk springende Hannes, en een blije Esther begroet, wat wil je nog meer!

Tot zover, voor meer verhalen en foto's zie ook de blog van Esther: http://estherbloemenkamp.hyves.nl/blog