Terwijl Barry helemaal is opgebloeid en met iedereen hier een praatje aanknoopt en Marc sinds het begin van de week alweer aan het werk is alsof we nooit zijn weggeweest, vind ik het best wennen hier terug in Nederland :.

Het grootste verschil is denk ik dat alles weer gepland moet worden en er hier minder mensen in de directe omgeving zijn die ook spontaan 's ochtends in de speeltuin/park kunnen zitten en 's middags nog een keer. En 'on top of this' zit het weer deze week ook even niet mee.

Sinds 2 dagen ben ik dus officieel huisvrouw. Overdag laat ik Hannes en Barry uit ... dit keer zonder koffie-leuten met lotgenoten. Ook kan ik er niet meer eventjes alleen op uit terwijl Marc thuis blijft bij Barry of even bijpraten met Marc tussen de bedrijven door. En dit mis ik best nu hij weer terug op z'n werk zit. Koffie-afspraken met anderen moeten weer minimaal een week vooraf ingepland worden...

Eigenlijk heb ik nu geen minuutje meer voor mezelf en dat vind ik best lastig. En daarbij heb ik zelfs ook nog het idee dat ik eigenlijk (nog) meer met Hannes zou moeten lopen en meer met Barry zou moeten spelen... en natuurlijk bij vrienden en familie langs zou moeten (daar komt nu ook nog niet alles van helaas).

Maar ik laat het hier natuurlijk niet bij zitten! Ik heb Barry gisteren aangemeld bij de kinderopvang en gelukkig kan hij 1 oktober al komen spelen, in eerste instantie 2 dagen per week. En ik heb me weer aangepast aan de Nederlandse agenda's en ben ook maar weer aan het plannen geslagen om weer vrienden en familie te zien. Aan het einde van de week is de koffie-routine uit Nairobi ingeruild voor lunch/prosecco (er zijn ook voordelen aan het Amsterdamse...) en een geitenboerderij. De weervoorspellingen zitten ook mee voor het einde van de week! Dus de volgende blog is hopelijk weer een stukje positiever!